Azarbaijan Shahid Madani University Journal of Applied Linguistics and Applied Literature: Dynamics and Advances 2820-8986 13 2 2025 10 01 Written Text-Based and Audio-Visual Feedback Practices in EFL Writing: Investigating University Students’ Responses, Challenges, and Strategies شیوه‌های بازخورد نوشتاری مبتنی بر متن و صوتی-تصویری در نگارش انگلیسی به عنوان زبان خارجی: بررسی پاسخ‌ها، چالش‌ها و استراتژی‌های دانشجویان اندونزیایی 49 76 15057 10.22049/jalda.2025.31047.1889 EN Supiani Supiani Ph.D. Candidate in English Language Teaching, Universitas Negeri Malang, Malang, Indonesia Lecturer, Faculty of Teacher Training and Education, Universitas Islam Kalimantan MAB Banjarmasin, Indonesia Nur Mukminatien Professor of ELT, Department of English, Faculty of Letters, Universitas Negeri Malang (UM), Malang, Indonesia Suharyadi Suharyadi Associate Professor of ELT, Department of English, Faculty of Letters, Universitas Negeri Malang (UM), Malang, Indonesia Siti Muniroh Associate Professor of ELT, Department of English, Faculty of Letters, Universitas Negeri Malang (UM), Malang, Indonesia Lailatul Kodriyah Assistant Professor of ELT, Department of English Language Education, Faculty of Teacher Training and Education, Universitas Islam Kalimantan MAB Banjarmasin, Indonesia, ORCID Journal Article 2025 08 28 Previous studies have examined students’ engagement with various forms of teacher-written feedback, particularly in relation to improving writing performance. However, little attention has been paid to how students respond emotionally, cognitively, and behaviorally to the use of a combination of written text-based and audio-visual feedback in an EFL writing class. To fill this gap, this classroom case study investigates Indonesian undergraduate students’ responses to various types of multimodal feedback, aiming to promote substantive revision and improvement in their writing. This multimodal feedback provides a more comprehensive and engaging approach to guiding and supporting student learning in writing development compared to using written text-based feedback alone.  Data were collected through students’ written drafts, instructor feedback, student-instructor conferences, and follow-up interviews with students enrolled in an essay writing course. The findings revealed that while many students initially experienced confusion, frustration, or discouragement, particularly with indirect written corrective feedback, continued instructor support and the use of audio-visual feedback enhanced clarity, engagement, and understanding through its conversational tone and visual cues. Students became more reflective and utilized diverse resources, although they struggled with higher-level revisions due to limited feedback literacy and writing proficiency, or a lack of language proficiency. To overcome challenges, they relied on peer collaboration, instructor guidance, and digital tools. Face-to-face conferences also helped them clarify issues and improve the quality of their drafts. مطالعات پیشین، تعامل زبان­ آموزان با اشکال مختلف بازخورد نوشتاری معلم، به ویژه در رابطه با بهبود عملکرد نوشتاری، را مورد کاوش قرار داده­اند. با این حال، در این پژوهش­ها چگونگی واکنش عاطفی، شناختی و رفتاری زبان­آموزان به استفاده از ترکیبی از بازخورد نوشتاری مبتنی بر متن و بازخورد صوتی-تصویری در یک کلاس نوشتاری آموزش زبان انگلیسی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. برای پر کردن این شکاف، پژوهش موردی کلاسی حاضر ، پاسخ‌های دانشجویان کارشناسی اندونزیایی به انواع مختلف بازخورد چندوجهی را با هدف ارتقای بازنگری اساسی و بهبود نوشتاری آنها بررسی نموده است. این بازخورد چندوجهی، در مقایسه با استفاده صرف از بازخورد نوشتاری مبتنی بر متن، رویکردی جامع‌تر و جذاب‌تر برای هدایت و حمایت از یادگیری دانش‌آموزان در توسعه نوشتاری ارائه می‌دهد. داده‌ها از طریق پیش‌نویس‌های نوشتاری دانش‌آموزان، بازخورد مدرس، کنفرانس‌های بین زبان‌آموز-مدرس و مصاحبه‌های بعدی با دانش‌آموزانی که در یک دوره مقاله‌نویسی ثبت‌نام کرده بودند، جمع‌آوری گردید. یافته‌ها نشان داد در حالی که بسیاری از دانش‌آموزان در ابتدا و به ویژه با بازخورد اصلاحی نوشتاری غیرمستقیم دچار تجربۀ سردرگمی، ناامیدی یا دلسردی را می­شدند، ، حمایت مداوم مدرس و استفاده از بازخورد صوتی-تصویری، موجب افزایش وضوح، تعامل و درک از طریق لحن محاوره‌ای و نشانه‌های بصری آن گردید. دانشجویان بیشتر تأمل کردند و از منابع متنوع استفاده کردند، اگرچه به دلیل سواد محدود بازخورد و مهارت نوشتاری یا فقدان مهارت زبانی، در تصحیح­های سطح بالاتر با مشکل مواجه بودند. برای غلبه بر چالش‌ها، آنها به همکاری همسالان، راهنمایی مدرس و ابزارهای دیجیتال تکیه کردند. کنفرانس‌های حضوری نیز به آنها کمک کرد تا مسائل را روشن کنند و کیفیت پیش‌نویس‌های خود را بهبود بخشند. https://jalda.azaruniv.ac.ir/article_15057_4b0e679bc940ce421a1ca33b2f5a994e.pdf