Azarbaijan Shahid Madani University Journal of Applied Linguistics and Applied Literature: Dynamics and Advances 2820-8986 14 1 2026 04 01 The Interplay of Emotional Intelligence and Self-Efficacy in Predicting Emotion Regulation: Insights from EFL Learners تعامل هوش هیجانی و خودکارآمدی در پیش‌بینی تنظیم هیجان در زبان‌آموزان انگلیسی به عنوان زبان خارجی 53 76 15129 10.22049/jalda.2026.30570.1795 EN Ali Arabmofrad Assistant Professor of Applied Linguistics, Department of English Language and Literature, Faculty of Humanities and Social Sciences, Golestan University, Gorgan, Iran Yeganeh Kazemi MA in TEFL, Golestan Science and Research Branch, Islamic Azad University, Gorgan, Iran Milad Alizadeh PhD Candidate in ELT, Urmia University, Urmia, Iran Eesa Niazi Assistant Professor of Management, Department of Management, Faculty of Humanities and Social Sciences, Golestan University, Gorgan, Iran Journal Article 2025 06 16 Addressing an underexplored dimension of the socio-emotional aspects of second language acquisition, this study examines how emotional intelligence (EI) and self-efficacy (SE) differentially predict emotion regulation (ER) among 256 Iranian EFL learners aged 10 to 15. Employing Structural Equation Modeling (SEM), the research investigates the interrelationships among these psychological constructs within the context of English language learning. The findings indicate a moderate yet statistically significant positive association between SE and ER, and a stronger positive relationship between EI and ER, while no significant correlation emerges between SE and EI. The proposed SEM model exhibits an excellent fit, confirming that EI serves as a more powerful predictor of ER than SE. These resultsunderscore the crucial role of emotional intelligence in facilitating learners’ management of affective experiences during language learning. Consequently, the study recommends incorporating EI-oriented training within EFL instructional programs to foster learners’ emotional regulation, resilience, and academic success, thereby reinforcing the complementary relationship between emotional competence and linguistic-cognitive development. این پژوهش به بررسی تعامل بین هوش هیجانی (EI)، خودکارآمدی (SE) و تنظیم هیجان (ER) در میان ۲۵۶ زبان‌آموز ایرانی سطح متوسط انگلیسی با سن ۱۰ تا ۱۵ سال می‌پردازد تا مشخص کند آیا خودکارآمدی و هوش هیجانی می‌توانند تنظیم هیجان را پیش‌بینی کنند. برای تحلیل داده‌ها از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) استفاده شد. نتایج نشان داد که رابطه مثبت معناداری بین هوش هیجانی و تنظیم هیجان وجود دارد، که بیانگر آن است زبان‌آموزان با هوش هیجانی بالاتر بهتر قادر به تنظیم هیجانات خود هستند. با این حال، رابطه معناداری بین خودکارآمدی و تنظیم هیجان یافت نشد، که نشان می‌دهد خودکارآمدی ممکن است به‌طور مستقیم بر تنظیم هیجان در این زمینه تأثیرگذار نباشد. علاوه بر این، همبستگی منفی متوسطی بین خودکارآمدی و هوش هیجانی مشاهده شد که حاکی از شکاف احتمالی بین اعتمادبه‌نفس زبان‌آموزان در توانایی‌هایشان و آگاهی هیجانی آن‌هاست. این یافته‌ها بر اهمیت پرورش هوش هیجانی در یادگیری زبان تأکید می‌کنند، زیرا این عامل نقش حیاتی در مدیریت چالش‌های هیجانی یادگیری یک زبان جدید دارد. https://jalda.azaruniv.ac.ir/article_15129_e736e4fcc0a79e328761707baeb36d4e.pdf