Azarbaijan Shahid Madani University Journal of Applied Linguistics and Applied Literature: Dynamics and Advances 2820-8986 14 1 2026 04 01 Resilience amid Ruin: A Postcolonial Ecocritical Study of Ngũgĩ wa Thiong'o’s Petals of Blood تاب‌آوری در دل ویرانی: خوانشی بوم‌شناختی-پسااستعماری از «گل‌برگ‌های خون» اثر نگوگی وا تیونگو 247 264 15140 10.22049/jalda.2026.31347.1944 EN Reyhaneh Goudarzi MA in English Literature, University of Tehran, Tehran, Iran Hossein Nazari Assistant Professor of English Language and Literature, Department of English Language and Literature, Faculty of Foreign Languages and Literatures, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2025 12 26 This study offers a postcolonial ecocritical critique of Ngũgĩ wa Thiong'o’s <em>Petals of Blood</em> (1977) within the context of postcolonial Kenya’s socio-economic crises, exacerbated by colonial legacies and ongoing neocolonial influences. The analysis examines the novel’s portrayal of resilience and trauma amid environmental and socio-economic turmoil. We argue that the novel presents a microcosm of Kenya’s socio-political landscape, highlighting the trauma inflicted by (neo-)colonial exploitation. The central characters embody this collective trauma as they confront oppression, violence, and betrayal. The environmental deterioration of Ilmorog serves as an example of colonial agricultural practices and the mismanagement pervasive in the postcolonial era. This study argues that indigenous knowledge and ecological practices offer pathways to healing and resilience, contrasting sharply with profit-driven approaches. Nature symbolizes hope and resistance, while the blood motif represents violence and communal unity. Ultimately, the novel reflects the interplay of destruction and regeneration in postcolonial Kenya, advocating for the interconnectedness of ecological and social justice. It emphasizes the importance of reclaiming indigenous knowledge and sustainable practices for reconciliation and resilience. این پژوهش به ارائه خوانشی بوم‌شناختی–پسااستعماری از رمان «گل‌برگ‌های خون» (Petals of Blood) اثر نگوگی وا تیونگو می‌پردازد و آن را در بستر بحران‌های اجتماعی–اقتصادی کنیا در دوران پس از استعمار، که تحت تأثیر میراث‌های استعمار و تداوم تاثیرات نواستعماری تشدید شده‌اند، بررسی می‌نماید. تحلیل حاضر به واکاوی بازنمایی تاب‌آوری و تروما در بستر آشفتگی‌های زیست‌محیطی و اجتماعی–اقتصادی در این رمان می‌پردازد. استدلال می‌شود که رمان خُردجهانی از چشم‌انداز اجتماعی–سیاسی کنیا ارائه می‌نماید و بر تروماهای ناشی از بهره‌کشی (نوا)استعماری تأکید می‌ورزد. شخصیت‌های محوری رمان تجسم این تروماهای جمعی‌اند، زیرا با سرکوب، خشونت، و خیانت مواجه می‌شوند. زوال زیست‌محیطی ایلموروگ نمونه‌ای از پیامدهای شیوه‌های کشاورزی استعماری و سوءمدیریت رایج در دوران پس از استعمار است. این پژوهش نشان می‌دهد که دانش بومی و کنش‌های اکولوژیک، در تقابل آشکار با رویکردهای سودمحور، مسیرهایی برای التیام و تاب‌آوری فراهم می‌آورند. طبیعت در رمان نماد امید و مقاومت است، در حالی که بن‌مایه «خون» هم‌زمان نمایانگر خشونت و همبستگی جمعی است. در نهایت، رمان برهم‌کنش و هم‌زمانیِ ویرانی و باززایی را در کنیا‌ی پس از استعمار بازمی‌نمایاند و بر پیوند ناگسستنی عدالت زیست‌محیطی و عدالت اجتماعی تأکید می‌نماید؛ همچنین بر ضرورت بازیابی دانش بومی و کنش‌های پایدار به‌منزله شرط آشتی و تاب‌آوری پای می‌فشارد. https://jalda.azaruniv.ac.ir/article_15140_1bb6756970f24dc67555a12aa1c7bd1b.pdf